ارسال: #1

قواعد پياده

. ماهيت طرح عملياتى شما به ساختار پياده اى بستگى دارد

. سه نوع ساختار پياده آى وجود دارد: ضعيف، محكم، ديناميك.

. پياده هاى مركزى مهمتر از پياده‌ هاى جناحى هستند.

. در آخر بازى، پياده ها نبايد همرنگ فيلتان باشند
قواعد ساختار پياده اى
جزاير پياده اى (ضعيف)

. جزاير پياده اى ضعيف هستند، زيرا به حمايت سوارها نياز دارند.با كاهش تعداد سوارها، جزاير پياده اى ضعيفتر مى شوند.

. وقتى جزاير پياده اى داريد، آنها را حمايت يا تعويض كنيد.
. وقتى عليه جزاير پياده ى بازى مى كنيد" سوارهاى سبك را تعويض كنيد".

پاسخ

ارسال: #2

خوب بود مرسی

پاسخ

ارسال: #3

1 - " وقتى خودتان پياده هاى دوبله داريد، تا جايى كه مى توانيد آن را برانيد." (؟)
2 - "وقتى عليه پياده هاى مجزا بازى مى كنيد ، نبايد فكر و ذهن خود را به آنها معطوف كنيد . در وسط بازى كافى است {؟؟} سوارها را درست مستقر كنيد."
3 - "اساس قضاوت ما در انتخاب حركت، بيشتر اين گونه منطقها و استنتاجهاست(؟؟؟) و كامپيوترها درست در چنين عرصه هايى از ما انسانها ضعيفترند(؟؟؟؟)."

علاقه ای به این که نظر واقعی خود را نسبت به این مقاله یا مقاله هایی مانند آن "ده پیشنهاد در مورد وسط بازی" بیان کنم ندارم اما عواقب آن هر چه که باشد وظیفه خود می دانم بیش از این اجازه توهین به این ورزش هوشمندانه، خلاقانه و مملو از تفکر بکر بشری را ندهم. واقعیت این است که همین بخش از مقاله به قدری وحشتناک بود که نتوانستم به خود اجازه خواندن قسمت اول آن را بدهم. اول اینکه در بهترین حالت همه ی "پند و اندرز"های مقالات مذکور احکام و قواعد کلی هستند که همیشه الزاما درست نیستند وانگهی نکته شگفت آوری که در مورد شطرنج وجود دارد این است که استثناها به قدری زیادند که حق نداریم و اصلا نمی توانیم آنها را نادیده بگیریم. ولی چیزی که قلب من و احتمالا قلب هر شطرنج دوستی را به درد آورد این بود که حتی همه این قواعد گفته شده منبع درستی ندارند و حتی تصور اینکه بعضی از آنها در چه پوزیسیون هایی کارآیی موثر دارند کار آسانی نیست پیاده دوپشته ای که تحرک بیشتری دارد معمولا از قدرت بیشتری نسبت به همتای ساکن تر خود برخوردار است ولی آیا واقعا این لزوما به آن معناست که هر چه قدر می توانیم باید آن ها را پیش برانیم؟ صد البته خیر.در مورد اندرز 2 باید بگویم در هر پوزیسیون مسئله ای که باید به آن اندیشید بسته به ماهیت آن می تواند متغیر باشد و چه بسا گرفتن یک پیاده که "مجزا" است موجب کسب بیشترین برتری شود و هیچ چیز تکرار می کنم هیچ چیز به جز بررسی دقیق پوزیسیونی که پیش روی ماست "کافی" نیست.
در مورد آخرین تیر زهراگین باید بگویم که الگویابی در شطرنج (قضاوت) توانایی فعلا یک توانایی خارق العاده بشری است که هیچ کامپیوتری نتوانسته به آن دست یابد این درست است ولی این به معنای این نیست که باید این قواعد دست و پا گیر که شدیدا برای خلاقیت همه شطرنجبازان از جمله نوآموزان مضر و مخرب است را همچون قوانین راهنمایی و رانندگی به خاطر سپرد و به آنان برچسب "قضاوت" و "استدلال و استنتاج" چسباند. من فقط پنج جمله کاملا درست در کل این مقاله یافتم. در مورد مقاله "ده پیشنهاد در مورد وسط بازی" اظهار نظر نمی کنم چرا که مدعی هستم هر شطرنجبازی که آن را خوانده به ارزش علمی ناچیز آن پی برده است. هزاران پوزیسیون را می توان مثال زد که احکام آن مقاله را نقض می کنند (و فکر نمی کنم پوزیسیون هایی که در آن قواعد کاربرد دارند به این تعداد باشند)
در پایان از این که تا حدودی احساسی با این مقولات برخورد کردم از همه دوستان شطرنج عذر می خواهم (امیدوارم دوستان این را غرض ورزی تلقی نکنند) احتمالا این زیاده روی به خاطر سکوت طولانی بنده بوده اما آن چه که مسلم است این است که در این چنین سایت هایی است که شطرنجبازان باید به همدیگر کمک کنند و بحث های فراوانی لازم است تا به درکی کلی هر چند بسیار مبهم از حقیقت و ماهیت تئوری شطرنج برسیم. در پایان من همه دوستان شطرنج را به این بحث دعوت می کنم تا به من هم کمک شود و کاستی هایم برطرف گردد.

پاسخ

ارسال: #4

سلام
دوست عزیز از نقد دقیق شما متشکرم بنده هم موافقم که این قوانین تا حدی کلی نگری هستند در شطرنج همواره منطق وهوش بازیکن برتمامی قوانین ارجحیت دارد مخصوصا در وسط بازی و در بسیاری از موارد باید قوانین موجود را نادیده گرفت اما اگر تا حدی با این قوانین آشنا باشیم شاید بد هم نباشد که در جاهایی از بازی از آنها یاری بگیریم به عنوان مثال اگر قوانین بازی پیاده منفرد را بلد نباشیم توانایی بازی با آن ویا مقابله در مقابل آنرا نخواهیم داشت در کتاب ساختارهای پیاده ای برنده اصول وقواعد خاصی مطرح شده است که می توان با استناد به آن پیاده منفرد را به خوبی بازی نمود .
امیدواریم باز هم نظرات ارزشمند شما را در انجمن ببینیم
موفق باشید

پاسخ

ارسال: #5

باید توجه داشته باشیم که اشراف کامل بر قوانین برای هر بازیکن شطرنج لارم و ضروری است اما قوانین قواعد و احکام کلی پیش گفته نیستند بلکه مجموعه دستورالعمل هایی هستند که اجرای آن ها توسط بازیکنان در مسابقات الزامی است و وظیفه داوران در واقع نظارت بر اجرای آن ها می باشد. مثلا چگونگی حرکت مهره ها، چگونگی ثبت بازی، خاموش نگاه داشتن موبایل در هنگام بازی و ... در محدوده قوانین شطرنج هستند. نکته ای که من در اظهار نظر خود ( که اگر آن را "نقد" به حساب آورده باشید نهایت لطف و بزرگواری شما را میرساند ) بر آن تاکید داشتم جدای بحث در مورد ضرورت و یا عدم ضرورت استفاده مکرر از احکام در بازی ها (صدالبته صرف دانستن آن ها اشکالی ندارد) این بود که برخی احکام گفته شده در مقاله مذکور حتی به عنوان یک حکم هم درست نیستند (که در اظهار نظر حقیر به آنها اشاره شد). در مورد کتاب ساختار های پیاده ای برنده هم باید گفت که ما در سرتاسر این کتاب قاعده ها و احکام معدودی می بینیم مثلا "معمولا هر چه که به آخر بازی نزدیکتر می شویم ضعف پیاده منفرد وزیر آشکارتر می گردد" که با رعایت احتیاط و پرداختن به استثناها بیان شده اند در این کتاب ما با مجموعه ای از مانورها و طرح هایی مواجه هستیم که طرفین در پوزیسیون هایی می توانند از آن ها بهره بگیرند و قضاوت ها هم درست بر اساس همان پوزیسیون ها و در همان محدوده ها بیان گردیده اند. ما در واقع در این کتاب با مجموعه ی ارزشمندی از الگوهای کاربردی مواجهیم و نه احکام و قواعد کلی.

پاسخ

ارسال: #6

سلام
در کتاب تئوری وسط بازی (ماکس ایوه ) در فصل مربوط به پیاده های دوپشته بیان شده است که تجربه نشان داده است که پیاده های دوپشته وقتی ثابت وراکدند به طور مستقیم یاغیرمستقیم باعث ضعف عمیق تر و ضرر بیشتر هستند. یکی از بندهای گفته شده در مقاله تاکید بر راندن پیاده دوبله دارد وبیانگر این موضوع است که می توان این تجربه بدست آمده را در پوزیسیون های دارای پیاده دوبله بنابر شرایط بازی مورد استفاده قرار دارد وفقط مربوط به الگوهای بررسی شده در کتاب که در همان محدوده هستندنمی باشد .
به نظر شما نباید از این قاعده (نه قانون اجباری ) تجربی در پوزیسیونهای مشابه استفاده کرد چون یک قاعده کلی است والگویی کاربردی نمی باشد؟

پاسخ

ارسال: #7

باید توجه داشته باشیم که این که پیاده های دوپشته راکدند و یا دارای تحرک هستند یک تم (الگو) است که معمولا برای تشخیص میزان قوت و ضعف این پیاده ها میتواند موثر واقع شود اما از این قاعده کلی که پیاده دو پشته راکد معمولا ضعیف است نمی توان چنین نتیجه گرفت که "تا جايى كه مى توانيد آن را برانيد." زیرا (پیاده متحرک، یعنی پیاده ای که بنا به مقتضیات پوزیسیون قابلیت حرکت را دارد) و (پیاده ای که تا حد توان رانده شده باشد یعنی پیاده ای که تا جایی که ممکن است پیشروی کرده است) قطعا و قطعا دو مفهوم متفاوت هستند. و نیز باید دقت داشته باشیم که "قاعده کلی" و "الگوی کاربردی" دو مفهوم هستند که بر حسب میزان الزام استفاده برای نظریه های گوناگون (در مورد طرح ها، مانورها،معیارهای قضاوت و ...) مطرح می شوند. اگر ما بیاییم و مثلا این نظریه را که (در وسط بازی پیاده های جلوی شاه خود را نرانید) به عنوان یک قاعده کلی مطرح کنیم خود را ملزم به اجرای آن دانسته ایم و حتی این قاعده محکم هم می تواند در پوزیسیون هایی دست ما را در اجرای طرح صحیح ببندد (برای مثال همین الان که حقیر این سطور را می نویسد پوزیسیون هایی از دفاع هندی شاه واریانت زمیش را به خاطر می آورد. در گشایش مذکور واریاسیون هایی وجود دارد که با وجود این که شاه سیاه در جناح شاه و شاه سفید در جناح وزیر قرار دارد در ابتدا سیاه پیاده های جناح شاه و سفید پیاده های جناح وزیر را می رانند تا با کسب فضا از سرعت حمله حریف به شاه خودی بکاهند و نکته این است که علی رغم این که با این کار گشایش خطوط علیه شاه خودی سریعتر اتفاق می افتد اما چون سوارهای هر دو هماورد به شاه خودی نزدیکترند این مقوله فاکتور چندان مهمی در ارزیابی وضعیت به شمار نمی آید ) در واقع پوزیسیون هایی که در آن طرح ما بر این نظریه ها می توانند از نظر کارآیی غالب باشند قابل چشم پوشی نیستند ولی اگر نظریه مذکور را یک الگو در نظر بگیریم در حین بازی هایمان نیم نگاهی هم به آن ها خواهیم داشت و وضعیت های حاصل را ارزیابی خواهیم کرد و خود تصمیم خواهیم گرفت و در آن صورت این نظریه ها نه تنها مانع خلاقیت ما در طراحی نخواهند شد بلکه می توانند مفید واقع شوند در این راستا آلخین این نابغه بزرگ تا آن جا پیش می رود که می گوید "ملاحظات کلی را باید یک سره کنار گذاشت و تنها چیزی که به کار می آید طرحی است که در پوزیسیون موثر واقع شود." علاوه بر این نظریه ها بوسیله الگوها معمولا با جزئیات بیشتر و به تبع آن دقت بالاتر مطرح میشوند.
در پایان باید دوباره خاطرنشان کرد که قانون به مجموعه مقرراتی اطلاق می شود که در مسابقات باید رعایت شود (قانون ها اجباری هستند) "قانون" و "قاعده" دو مفهوم متفاوت می باشند.

پاسخ

ارسال: #8

سلام
دوست عزیز بنده هم با نظر شما که قاعده وقانون دومفهوم جداگانه هستند موافقم اما بطور کلی نظر شما براین است که قاعده های گفته شده در شطرنج را نباید به اجبار به نوآموازان دیکته کرد
باز هم از اینکه شطرنجبازان بتوانند از بحث ها ونقدهای ارائه شده در انجمن شطرنج برداشت خود را داشته باشند خوشحال می شوم واز حضور شما به عنوان فردی که دانش شطرنجی خوبی دارد در جمع دوستداران شطرنج ممنونیم
امیدواریم مطالب ارزشمند شما را در انجمن شطرنج ببینیم
موفق باشید

پاسخ