حالت موضوعی | حالت خطی

مشاهده پروفايل کاربر

"پیاده ای که لبخند زد"
قسمت شانزدهم از فسقلی فضول

ده دیقه ای میشد که تو پارک نشسته بودم...
عجیبه...معمولا جمعه ها سابقه نداره اینقده دیر بیان پارک...
با مهره شکسته و نصفه نیمه ای که دم پارک پیدا کرده بودم ور میرفتم..یه پیاده درب و داغون بود..
چای فروش پارک بدون اینکه چیزی بگم یه آب حوض برام ریخت و گفت مخلص آقا بهزاد..!..
گفتم..دمت گرم یه کم آب کتریتو بریز رو این مهره..!...پیاده رو تمیز کردم ولی خیلی داغون بود...
نمیدونم چرا..آدمیزاده دیگه...یهو یه چیزی به دلش میشینه..!..نمیتونستم پرتش کنم..
گذاشتمش جلوم و گفتم..هیییی...چه دنیائی داشتی تو...کلی باهات بازی کردن...بارها قربانی اینو اون شدی...ولی همینکه از ریخت و قیافه افتادی پرتت کردن دم پارک...و حالا تنها موندی و لگدمال شدن زیر پای آدما..
دردتو میفهمم..غصه نخور..خوبه حالا تو یه پیاده ساده بودی..خیلی از آدما به سرنوشت تو دچار شدن..حتی خیلی از پدرمادرا رو میشناسم که از خونه بچه هاشون طرد شدن..انگار نه انگار که چه فداکاریها و محبتهائی از اونا دیدن...
یهو سرمو بلند کردم دیدم دو سه نفر از دوستام اومدن و بعد سلام علیک یکیشون مهره ها رو ریخت رو صفحه سنگی پارک..از قضا یه پیاده سفید کم بود!..
پیاده درب و داغون رو با روی باز پذیرفتن و بازی من با یکیشون شروع شد...
تموم ذهنم رو این بود که پیاده درب و داغون رو که تو ستون رخ بود حفظ کنم..آخرای بازی هم همون پیاده رو وزیر کردم و بازی رو بردم...
لبخند پیاده درب و داغون رو فقط من میدیدم و نه هیچکس دیگه...
طبق معمول نوبتمم رو به دوستام دادم و دیگه بازی نکردم...
شب که به خونه رسیدم خود بخود یه سری کشیدم زیر تختخوابم و یه نگا به پیاده فسقلی انداختم...
عه..!...فسقلی...؟...کسی اذیتت کرده؟...چرا گریه میکنی؟...
گفت...مرسی بهزاد...
گفتم..خواهش عزیز دلم.!...واسه چی؟..
گفت..خودت میدونی لازم نیس بگم....

"بهزاد"

امکانات بیشتر انجمن

سایت های شطرنجی مفید

راه های تماس با ما

نماد اعتماد الکترونیکی

حالت موضوعی \| حالت خطی مجموعه "فسقلی فضول"
نویسنده	پیام

نام کاربری:
رمز عبور:
مرا به خاطر بسپار!